07-04-09

Ons klein wonder

Ondertussen gaan de kwaaltjes op en af.  De ene dag voel ik me slecht met misselijkheidsvlagen, geen eetlust en vermoeidheid en de volgende dag voel ik me kiplekker.

Opnieuw stak de ongerustheid de kop op.  Doe ik iets verkeerd?  Is dit wel normaal?  Is ons ukkie er nog?

Daarbij komt nog dat ik ongeduldig zit te wachten op enkele bloedtest-resultaten, maar blijkbaar zijn ze van de trage aanpak in het UZ.

Dus gisteren toch maar naar de huisarts geweest.  Resultaten nog niet binnen :(

Tegen de dokter 'geklaagd' over mijn rusteloze benen.  's nachts is het een echte kwelling.  Ik woel mezelf wakker. 

Uiteraard moet ik geen medicatie hebben, maar een uitwendige zalf of crème zal hopelijk verlichting brengen.

Na een kleine smeekbede mocht ik toch nog eens een echo laten doen van ukkie.  Deze keer was ventje erbij.  En.....  voor het eerst in 8 weken hebben we effectief de hartslag gehoord.   Ging echt van rikketikketik.  Zowel bij mij als bij het vruchtje.  Echt wonderbaar

Ons klein wonder is nu 17mm groot. en wat een hartslag jong!

Op slag weer gerustgesteld en helemaal in de wolken

Weer een mijlpaal bereikt.  De dokter zei dat hij nu echt tijd werd om te genieten.  We moeten het begrip 'in blijde verwachting' letterlijk nemen zei hij. Dit in het belang van het kindje.  Natuurlijk heeft hij gelijk.

Maar hoe zou je zelf zijn?  als je meer dan 2 jaar wanhopig probeert zwanger te worden.  Dan ga je toch geen onbezorgde zwangerschap tegemoet hé?

Vanmorgen werd ik alweer beloond voor de positieve vibes, want ik ben zowaar misselijk.  Heb nog net niet boven de wc pot gehangen....  Kan er alleen maar blij om zijn hé

:)

08:53 Gepost door ***K*** in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: blij, zwanger, wonder |  Facebook |