03-10-09

Paniek echo

De laatste week was ons beebje heel rustig in mijn buik.  Ik lag er wel eens over te piekeren maar maakte me niet echt zorgen omdat ik ervanuit ging dat als er echt iets mis is met je kindje, je dit instinctief wel zou aanvoelen....

De laatste 24 echter was het opvallend rustig.  Hoe hard ik me ook concentreerde, ik kon geen stampje te onderscheiden.

Soms kan je wel eens zo druk met iets bezig zijn dat je echt niet meer stil staat bij de bewegingen.  Soms kan je een zacht stampje niet meer voelen, een hard stampje des te meer....

Vrijdagavond laat gaan slapen, Weinig geslapen en vroeg wakker geworden zaterdagochtend.  Nog steeds geen beweging in de buik.

het wondermiddel angelssounds kapot... en in ergste nood eens met een WC rolletje aan ventje gevraagd om te luisteren.... niets

Linkerzij geprobeerd, rechterzij geprobeerd, buikademhaling, buikmassage... geen kindsbewegingen.  Mijn zenuwen gierden door mijn lijf.

's ochtends eerst wat in de keuken bezig geweest, daarna rustig in de zetel: nog steeds geen (duidelijke) stampjes.

Effe googlen bracht me volledig in paniek want je leest natuurlijk alleen het slechte nieuws: doodgeboren kindjes ....

Toch maar naar de huisarts gebeld die me op het middaguur nog een echo wou bezorgen.  Ondertussen voelde ik wel al kleine bewegingkjes in mijn buik, korte samentrekkingen snel na elkaar: babytje met de hik?

In de wachtzaal: eindelijk een 'echt' stampje ad bovenkant van mijn buik.  Tranen sprongen in mijn ogen en een glimlach rond mijn mond.

De dr begreep mijn ongerustheid en liet me direct plaatsnemen voor echo.

Het hartje klopt zoals het moet, de niertjes werkten en de armpjes bewogen.  Even een snelle meting van het bovenbeen gaf aan: 34w 6d... Een beetje vooruit op schema, maar dat is niets dan goed nieuws!

Ik vroeg dan aan de dokter of het echt zou kunnen dat het kindje zou sterven.  Hij antwoordde: een gezond kindje sterft niet zomaar... Maar ja, hoe weet je dat het gezond is ??

Het is wel zo dat je dan meestal na een paar dagen weëen krijgt en dat de bevalling uitzichzelf start....

Hij zei ook dat als ik blijf ondervinden dat het kindje minder beweegt, dat ik dan best even naar het ziekenhuis ga aan de monitor liggen dan controleren ze het een en ander.

Laat ons hopen dat dit niet nodig zal zijn!

alsof onze kleine deugniet iets goed te maken had, heb ik het vanmiddag nog meermaals voelen en zien bewegen.  Buikje ging zowaar alle kanten uit!

Een ontspannend bad heeft me ook helmaal opgekikkerd en mijn angstmonster is verslagen.

Bedankt lieve huisarts!

21:20 Gepost door ***K*** in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: paniek |  Facebook |