24-11-09

emoties

Het hele leven draait om emoties.  De laatste jaren heb ik dat aan de lijve mogen ondervnden: tijdens de behandelingen, tijdens de normale ups en downs van het leven, tijdens mijn zwangerschap, maar vooral na mijn bevalling!

De eerste dagen van de kraamtijd zat ik echt op een emotionele draaimolen (zeg maar rollercoaster), ik zal ze even proberen verwoorden:

- GELUK: blijdschap, het roze wolk gevoel, puur geluksgevoel, trots, ...

     Het is vrij begrijpelijk dat een enorm geluksgevoel je overspoelt vanaf het moment dat het kindje op je buik ligt!  Het is werkelijk onbeschrijflijk.  Ook de dagen erna, kan dit gevoel ineens aanzwellen en kan je tranen van geluk schreien door nog maar naar je wondertje te kijken!

- BESEF: verantwoordelijkheidsgevoel, dit is definitief, vanaf nu moet je extra zorg dragen, er is geen weg terug, hier komen de slapeloze nachten, er zit geen handleiding bij deze baby!, 't is nu aan mij en papa!, HELP! En na de kraamtijd in het ziekenhuis staan we er echt alleen voor!

- ONZEKER, twijfel: wil ik dit eigenlijk wel, Is dit het? Heb ik hier zo lang op gewacht?

- VERDRIET: als je niet weet wat je baby eigenlijk wil, als je moe bent of zomaar als je voelt alsof er een zware last op je schouders drukt.

- BOOSHEID: als iemand te dicht bij je kindje komt en je dit zelf niet wil: indringer!

als iemand zich (te veel) moeit, als iemand iets met je kindje doet dat je liever zelf wou doen! Als iemand goedbedoeld advies geeft...

- FRUSTRATIE (bij tegenslag: WAAROM), als voeding niet loopt zoals het moet, ...

- TRANEN.... die spontaan opwellen

   * als je terugdenkt aan de eerste aanblik van je babietje, de eerste schreeuw, de rondkijkende oogjes, de blik van de trotse papa ...

   * bij de minste blik naar je baby, het huidcontact, de blik in baby's ogen als ze mama zoekt, als je met je lippen over haar hoofdje of haar gezichtje dwaalt, ... puur genieten!

   * van verdriet, over het leven in je buik dat je niet meer voelt, hoe leeg het 'daar' nu is ...

* vermoeidheid en frustratie, onmacht

* als papa 's avonds weer naar huis gaat en je alleen bent met baby...

en nog zoveel andere gevoelens die er zijn maar die ik niet onder woorden kan brengen...

16:10 Gepost door ***K*** in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: emoties |  Facebook |

Commentaren

....en 't is nog maar het begin !! (hier zou ik een knipoog-mannetje willen zetten ).
Je zal nog véél meemaken , veel emoties voelen ,enz .
Probeer alles gewoon op je af te laten komen , en neem de tijd om jouw evenwicht (en dat van gans jullie gezinnetje)te vinden .
Een kind in huis brengt tal van veranderingen mee ....maar op den duur valt alles netjes op z'n pootjes !!
Hoe gaat het ondertussen met jullie drietjes ?

Gepost door: Hello | 26-11-09

De commentaren zijn gesloten.