28-09-09

het gaat vooruit

33 weken alweer.

Waar is de tijd dat ik zat te smachten naar het moment dat ik 7 maanden zwanger zou zijn, dat ik zat te smachten naar een mooi gevormde buik...

Het lijkt al zo lang geleden, en toch als ik even achteromkijk, lijkt het alsof de maanden voorbij gevlogen zijn.

Op dit moment komen er terug wat kilootjes bij.... Bijna 7 in totaal op bijna 8 maanden.  Niet slecht, en ik hoop dat er niet veel kilo's meer bijkomen....

Mijn buik is nu echt zo rond dat ik heeeeeel beperkt ben in de kleding die ik nog kan dragen. 

Bovendien moet mijn ventje af en toe zo nodig zeggen: die broek staat je toch eigenlijk niet.... Dat truitje moet je toch maar niet meer aandoen. Onbeslist

De afwisseling in mijn garderobe is dus ver te zoeken, maar tja, voor de resterende 6 -7 weken zal ik toch niet veel meer nodig hebben hé.

De meeste voorbereidingen zijn nu ook achter de rug.

De kinderkamer steekt in elkaar, verzorgingstafel ook.  Parkje staat gereed. 

De bekleding uitwassen en het wiegje opmaken is echt voor het aller allerlaatste moment hoor.

De suikerbonen staan ingepakt en klaar, ventje moet enkel nog de naamkaartjes schrijven.  Dus ja ja de naam ligt ook eindelijk vast.  hoewel er soms nog een kleine twijfel opduikt :)

Mijn valiesje en dat van onze baby klaarmaken zal voor volgend weekend of zo zijn.  Want je weet maar nooit.  In theorie kan ik heel binnenkort al bevallen... en dan wil ik toch niet onvoorbereid zijn....

Ondertussen denk ik ook dat er mentaal ook bijna helemaal klaar voor ben.  Mijn leven draait nu echt bijna uitsluitend rond mijn toekomstige moederschap. 

Na alle infoavonden die ik heb gevolgd omtrent verzorging, borstvoeding, babyuitzet, kraamperiode en verloskwartier weet ik min of meer wat te verwachten en ik kijk er naar uit om dit aan de praktijk te toetsen.

MEer en meer ben ik nu ook aan de bevalling aan het denken.  Wel of niet epidurale verdoving?  Zal ik erg afzien, zal het lang duren, en vooral: zal het kindje op en top in orde zijn?

Want die angst overvalt me nog heel regelmatig.  Ik voel ons kindje niet meer zo frequent bewegen als enkele weken geleden.  soms bezorgt me dat een echte angstscheut. 

Vertrouwen is de boodschap!  Ik neem nu ook meer rust dan ik enkele weken geleden deed en ik voel wel dat mijn lichaam deze rust apprecieert.  Ik ben niet langer meer gekweld door frequente rugpijnen en pijnlijke voeten.  Hoofdpijn heb ik ook al een tijdje niet meer gehad en ik kan nu echt nog genieten van het zwanger zijn.

Professioneel ben ik ook enorm aan het aftellen.  Ik ben zodanig aan 'mentale' rust toe, dat ik echt tegen mijn zin kom werken en de dagen aftel.

De opleiding van mijn collega's verloopt niet zo vlot als het zou moeten zijn, en ik ben er wel bezorgd over.  Eigenlijk zijn het zorgen voor een ander maar ja, je wil toch dat de boel hier niet helemaal in het honderd loopt.

Enfin, ik probeer me op de belangrijkste zaken te concentreren en de rest verloopt maar zijn gewone gangetje.

Nog enkele weken aftellen....

08:35 Gepost door ***K*** in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Dit is echt goed nieuws ! Nu ben je echt al serieus ver hé ; 33 weken , kan tellen !!
Nog een béééééééééééétje geduld ....en dan komen die slapeloze nachten , ....hahahahah !!
Geniet nog even van die dikke buik !!

Gepost door: Hello | 28-09-09

voorbereid en wel Als ik u vergelijk met mij, ben je heel goed voorbereid. Maar des te beter. Misschien dat je daarom ook mentaal meer klaar bent om te bevallen. Ik ben daar nog niet klaar voor. Ik wil onze kleine uk nog niet delen.
En aan die bevalling niet te veel denken meid. Hij/zij komt er echt wel uit. En je kan het toch niet weten hoe het zal zijn. Je ziet wel hoe je het doet en of je die epidurale nodig hebt.
Ik wens je alleszins een vlotte bevalling maar geniet nu nog met volop van die ronde buik!

Gepost door: Bokje | 02-10-09

De commentaren zijn gesloten.