26-06-09

emoties

Emoties hebben altijd al mijn leven beheersd. 

Soms ongecontroleerd, met emotionele uitbarstingen, spontane woedeaanvallen en ondoordachte uitspraken.

De laatste jaren heb ik dit meer gecontroleerd kunnen houden, behalve soms tijdens de voorbije behandelingen.

Sinds mijn zwangerschap gaan de hormonen soms weer aan de haal met mijn emoties.

Vandaag beleef ik echter een hoogtepunt.  Heb heel slecht geslapen en toen ik vanmorgen het nieuws van popster Michael Jackson vernam, loop ik de hele tijd met tranen in de ogen. Ik ga nochtans vrij nuchter met dit soort nieuwtjes om.  Ik zeg dan altijd: een BV of popster is ook maar een mens, het oneindige leven is voor niemand weggelegd.

Maar vanmorgen had ik het moeilijk.  Moeilijk om ventje naar 't werk te zien vertrekken en moeilijk om mezelf in de hand te houden.

Te veel werkdruk de voorbije weken?  Hormonaal? Of gewoon een dipje?

De voorbije dagen was ik echt onbezorgd zwanger.  Genieten van het beginnend buikje, eindelijk terug veel energie, kon weer eten wat ik wou.  Bij momenten zou ik vergeten dat ik zwanger was.

Vanmorgen bekeek ik mijn buikje weer in de spiegel, en plots was het weer niet dik genoeg, plots zag ik er in mijn ogen niet meer zwanger uit.

Toch maar even naar ons beebje geluisterd met de angelssounds dopler.  En ja hoor, een pracht van een hartslag.

Maar dan dat kwelduiveltje weer: misschien groeit je beebje wel niet goed genoeg, misschien heeft hij/zij wel een afwijking, de gedachte 'het kan nog mislopen' spookte weer door mijn hoofd en is met niks te verdrijven.

Misschien heeft de mislukte echo van enkele dagen geleden er wat mee te maken.  Een collega op't werk wou ons echotoestel dat we verkopen even uittesten (is maar heel zelden eens op het bedrijf aanwezig) maar kon bij mij geen mooi beeld te pakken krijgen van het beebje.  Ik was toch zoooo teleurgesteld.  Ik wist wel dat ik met niet ongerust hoefde te maken.  voorbije zaterdag heeft de huisarts nog mooie beeldjes gemaakt.

Ons ukje was zelfs op duimpje aan het zuigen.

Waarom voel ik me dan plots zo doodongelukkig?

Het gemis aan overleden dierbaren is plots weer zo overweldigend en het besef dat het leven zo gedaan kan zijn hangt als een dikke mist om me heen.

Zal de zon vandaag deze mist kunnen doen opklaren?

08:26 Gepost door ***K*** in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: emoties, gevoelens, bang |  Facebook |

10-06-09

Buikje?

Steeds meer mensen maken me er op attent dat 'je het al goed begint te zien' .... Euh? WATTE? Dat ik zwanger ben dus.

Zelf heb ik bepaald niet die indruk.  Omdat ik altijd al wat struiser was van mezelf, valt het volgens mij nog niet te veel op, al geef ik wel toe dat ik verdikt ben :) En ik haat het ook als mensen me zo eerst van top tot teen opnemen, en dan pas mijn gezicht 'begroeten'.

Wat een contradictie hé. Ik associeer mijn dikkere buik nog altijd niet met zwangerzijn.

Nochtans was het vorig weekend echt wel confronterend.  Broek na broek die ik aanpaste ging opzij wegens te klein... Verrast

Eindelijk kreeg ik een beetje het besef van: tja tja het wordt echt wel werkelijk!

Qua gewicht ben ik ongeveer 2 kilo bij, hoewel dit nog kan variëren dag na dag.

Groot was dan ook mijn verbazing toen ik maandag opeens terug een broek aanpaste, die ik als te klein had bestempeld.

Toch wel even ongerust, maar ja, dat was snel over.  Dankzij het 'wondermiddel' angelssounds, kan ik zelf de hartslag opzoeken, en dat stelt me altijd gerust.

En ja hoor, vandaag was dat buikje toch weer iets duidelijker, en knelt die broek toch niet ietsje meer.

't zal wel aan mezelf liggen, heb altijd al complexen over mijn gewicht gehad.

Binnenkort wil ik klaar en duidelijk kunnen pronken met mijn buik!  Heb al een mooi T-shirt gekocht met 2 babyvoetjes op geprint en de tekst: kicking baby inside.  Kan niet wachten om het aan te trekken!

Zwangerschapsbroeken hangen trouwens nog ongebruikt in de kast wegens nog net iets te groot en wegens alledrie zomerbroeken, en 't is nu nog net iets te fris vind ik voor blote benen Knipogen

Is echt confronterend als ik bedenk dat in deze periode (17 weken) de baby tss 18 en 20 cm groot is.  'k Neem er even mijn meetlat bij en sta er van versteld hoe dat 'ding' zich nu nog ongezien kan verstoppen daarvanbinnen èn ook nog vlotjes kan bewegen.  Want de hartslag verplaatst zich nog vrij snel in mijn buik, wat betekent dat ons beebje nog steeds buitelingen maakt.

Soms heb ik het gevoel dat er een vlindertje rondfladdert daarvanbinnen, ik vermoed dat dat al kleine stampjes zijn dat ik voel....  oooh wat spannend toch!

08:38 Gepost door ***K*** in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

04-06-09

16 weken

16 weken zwanger!  4 maanden.  'Bijna' halfweg.  Hoewel, nog even te gaan hé.

Gisteren afspraak in het ziekenhuis. Zou enkel bij de vroedvrouw zijn deze keer, zonder consultatie bij arts.  Ik had op voorhand gebeld of ik geen echo zou kunnen krijgen, want de vorige echo (12 weken) was niet zo bijzonder verklarend door de arts, bovendien kreeg ik geen fotootje mee naar huis, EN ik was natuurlijk benieuwd of het geslacht al zichtbaar was.  Maar nee hoor zeiden ze in het UZG, een echo op 16 weken is niet gebruikelijk.  Ik mocht aandringen wat ik wou, maar het werd niet gedaan :(

Dus stond ik gisteren (weer bijna halve dag werkverlet) netjes op tijd op de afdeling gynaecologie voor mijn ontmoeting met een superlieve, geduldige vroedvrouw.  Wat een leuk bezoek!  Mocht veel vragen stellen, kreeg duidelijk antwoord. Even urine controleren, bloeddruk en gewicht geregistreerd, op de buik naar ligging baarmoeder gevoeld.  Dan ging ze naar de harttonen van ons beebje luisteren.  Ikke al blij!  Maar ze moest toch even zoeken en het duurde even voor ze een duidelijke hartslag vond!  blijkbaar speelde onze ukkie al verstoppertje!  En mooi hoor, die snelle regelmatige hartslag, en precies op schema! 

Na enig aandringen en verklaren waarom ik zo graag een echo wou (geruststelling vr gemoedstoestand) gaf de vroedvrouw toe om even naar het beebje te kijken via de echo.  Wat was ik blij.  Nog even  dit kleine wonder bewonderen'!!  Heel mooi toch weer hé.  Handjes voetjes knietjes schouders, ruggewervel, ribben, hoofdje.  Jammer genoeg was ons beebje nog schuw en konden we het geslacht niet vinden.  Vroedvrouw kon ook niet goed overweg met het echotoestel, maar mamma in spé was al lang tevreden!

En binnen 4 weken krijgen we structurele echo, dan worden alle lichaamsdelen goed bekeken en zou het geslacht zeker bekend moeten zijn.  Ik kijk er al naar uit natuurlijk.  Vanaf het geslacht geweten is, kunnen we echt de naam kiezen, kamer bestellen, schilderen, geboortelijst uitzoeken,.... het echt leuke werk dus.

Regelmatig kom ik al eens met een kleinigheidje thuis hoor, pyjamatje, drinkbekertje, dekentje :)  kan het echt niet laten.

Kreeg vorig weekend van een vriendin mijn eerste babyspeelgoed.  Zo ontroerend, zo lief!  Was echt heel blij.

Gisteren gauw nog eens de winkel van DreamBaby binnengesprongen.  Even prijzen vergelijken van buggy's, verzorgingstafel, slaapkamers, ... en moest me weer inhouden om niet van die schattige kleedjes te kopen.   OOOH wat kriebelt het al!

Wat ik gisteren ook merkte op de echo, is dat onze baby ontzettend beweeglijk is.  Was de hele tijd aan het verplaatsen en bewegen met armpjes en beentjes.

Een reden te meer om ventje ervan te overtuigen dat het een jongen gaat zijn.... Voor mij maakt het nog steeds niet uit.  Ik ben wel benieuwd, maar zal met beiden tevreden zijn.

De vroedvrouw zei het ook, dat het een actieve baby is, en zeer 'veelbelovend' is ivm de kindsbewegingen die ik binnenkort zal voelen.... oh ooh!

Nog iets om naar uit te kijken: de eerste schopjes!!!

Ja, ik begin er stilaan van overtuigd te zijn: zwanger zijn is leuk

Ook al moest ik deze week voor het eerst in mijn zwangerschap overgeven... raar maar waar

De vroedvrouw dacht dat het ws toeval was en niet te maken had met de zwangerschap.  Een onschuldige maag darm infectie misschien?  In elk geval gaat het stilaan weer beter.

Zo gaat dat met 'zwangeren' zeker... :)

 

08:28 Gepost door ***K*** in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: zwanger, blij |  Facebook |