27-04-09

zwanger voelen?

We gaan de 11e week in en tot nu toe gaat alles goed.  Tenminste dat denk ik...

Dikwijls nog misselijk, moeite met eten, moeite om sommige geuren te verdragen, en vooral: nog zwaar vermoeid.

soms ben ik letterlijk uitgeteld en kijk ik verlangend uit naar de sofa of m'n bedje.

Ik ben dan boos op mezelf omdat ik eigenlijk nog wel zo veel werk heb, maar geniet er tegelijk van even lui te zijn...

Raar genoeg associeer ik al deze kwaaltjes nog niet altijd met zwangerschap.

Nog steeds heb ik moeite om de woorden 'ik ben zwanger' luidop uit te spreken.

Die angst is echt een kleine kwelduivel die me op de meest onmogelijke momenten overvalt.

Ik wil zo graag gelukkig zijn en genieten, en grotendeels lukt dat wel, maar ik ben zeker niet in euforie. 

Gisteren vertelden we het blijde nieuws aan een bevriend koppel en mijn vriendin vloog me direct om de hals en was supercontent.  Even laat ik me dan meeslepen in deze euforie, maar ik ben er verder nog steeds vrij nuchter in.

Het is alsof een deel van mij de zwangerschap nog steeds ontkent, terwijl het rationele deel er wel constant mee bezig is om op voeding, beweging en andere aanpassingen te letten.

Plannen voor baby of babykamer, of naampjes of uitzet zijn er nog helemaal niet. Ik zou ook niet weten waar te beginnen.

Het is niet zoals je een huwelijk organiseert en stap voor stap de nodige dingen vastlegt.  Het blijft voor ons nog iets onzekers en afwachtend.

Ik heb eerst de 12 weken grens gesteld om het te verkondigen aan de wereld.  Na 12 mei, dan hebben we nekplooimeting gehad.

Daarna stel ik me in op 20 weken om te beginnen aan uitzet en plannen voor de babykamer.

Terwijl onze ouders al een spaarpotje hebben aangelegd en zitten te popelen of meer nieuws, probeer ik alles nog even 'onder de mat te schuiven'.

Ik blijf de sites van de verdwaalde ooievaar en andere soortverwante onderwerpen afschuimen en blijf me optrekken aan het goede nieuws van de lotgenoten.  Ik hoop zo een beetje meer in mijn eigen geluk te geloven!

 

12:51 Gepost door ***K*** | Permalink | Commentaren (4) | Tags: zwanger, blij, bang |  Facebook |

17-04-09

eerste foto

Hier is ie dan: de allereerste afbeelding van ons ukkie:

IMG

Op en zwangerschapsduur van 9 weken e 5 dagen is ons ukkie momenteel 2,89cm groot.

De dokter wees het hoofd en de voetjes aan, maar dat was voor ons nog niet herkenbaar.  Het hartje klopte ook, hebben het jammer genoeg niet gehoord.

We voelden ons plots weer trotse mama en papa in sfeer.

Het bezoek bij onze nieuwe gyn verliep zeer vlot.  Sympathiek persoon en ik heb er wel vertrouwen in.  Natuurlijk blijft zo een dokter vrij onpersoonlijk en afstandelijk, maar we kregen de informatie die we wensten.

De dokter wou nog wel enkel bloedtesten laten doen, onder andere op schildklierhormoon, wat bij mij toch wel opgevolgd moet worden.  Maar liefst weer 6 buisjes bloed werden afgetapt.

Binnen Twee weken mogen we terug voor de nekplooimeting.  Ben er wel benieuwd naar.  Op zich maken we ons geen zorgen voor mongolisme, maar je kan toch maar beter een beetje laten testen.

Daarna de schildklier.  Bleek dat we een afspraak moesten maken met de endocrinoloog van het ziekenhuis.  Het secretariaat belde voor een afspraak, en wonder boven wonder konden we onmiddellijk gaan doordat een patiënt weggevallen was.

Dus, het hele terrein van het ziekenhuis afgestapt (is een dorp op zich het UZG) en weer een nieuwe dienst 'verkend'.

Op zich was daar ook niets zorgwekkends te melden.  Even echo genomen van de schildklier, die er perfect normaal uitzag.  Toch nog maar even extra bloedwaarden laten controleren en we zijn weer helemaal geïnspecteerd!

Nu zijn we weer voor een tijdje gerustgesteld.  De misselijkheid en vermoeidheid is weer meer frequent aanwezig, dus dat is ook een extra zekerheid.

Stilaan beginnen we mee in de toekomst te kijken en plannen.  Ik kan niet wachten tot de 12 weken grens gepaseerd is, en daarna.... op naar de 20 weken zeker.

Ik verlang nu al zo naar mijn beebje...

 

20:21 Gepost door ***K*** | Permalink | Commentaren (0) | Tags: echo |  Facebook |

13-04-09

Vrolijk paasfeest

Het paasweekend heeft nog altijd vreugde gebracht.

Ik krijg meer en meer een goed en gelukkig gevoel bij m'n zwangerschap.  Soms denk ik nog wel eens dat ik weer tè positief ben, maar over het algemeen ben ik al volop bezig met het zwanger zijn.

Nu we de 9 weken al gepasseerd zijn, vonden we het een goede gelegenheid voor onze mama's in te lichten.  We hebben ze dus samen met mijn zus uitgenodigd voor een paasetentje.

Bij de aperitief kwam dan mijn verrassing.  Een klein paashaasje met geschenkzakje verborg kleine babysokjes.  Terwijl de mama's nieuwsgierig naar hun cadeautje keken, kon ik mijn zenuwen niet bedwingen. 

De blijdschap en vreugde waren overweldigend!  Het was een super emotioneel moment en de tranen vloeiden. 

Ik heb ze wel aan het verstand gebracht dat ik nog heel voorzichtig ben en het nog aan niemand anders wil vertellen.  Zwijgplicht is dus nog even aan de orde.

Het is wel al een hele opluchting om het nu kwijt te kunnen, want voor sommige zaken heb ik toch al naar excuses moeten zoeken en op de duur kwam het vuur toch tot aan mijn schenen :)

Ik tel nu volop af naar het gynaecoloog bezoek en de echo van vrijdag 17 april en daarna... de 12 weken grens en hopelijk kan ik dan andere mensen mijn vreugdevol nieuws meedelen.

Ondertussen blijf ik uiteraard mijn lotgenoten steunen en hoop en duim ik met hen mee voor een goed resultaat.  Ik weet maar al te goed hoe het aanvoelt om constant teleurgesteld te zijn en te leven tussen hoop en wanhoop.

Die kinderwens is zo overheersend.  Op de duur gaat je hele leven er om draaien. 

Eens je zwanger bent, en de baby er is, zal je hele wereld ook nog eens rond je kindje draaien.

Ooh, wat kijk ik er naar uit!

20:31 Gepost door ***K*** in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: zwanger, blij |  Facebook |

07-04-09

Ons klein wonder

Ondertussen gaan de kwaaltjes op en af.  De ene dag voel ik me slecht met misselijkheidsvlagen, geen eetlust en vermoeidheid en de volgende dag voel ik me kiplekker.

Opnieuw stak de ongerustheid de kop op.  Doe ik iets verkeerd?  Is dit wel normaal?  Is ons ukkie er nog?

Daarbij komt nog dat ik ongeduldig zit te wachten op enkele bloedtest-resultaten, maar blijkbaar zijn ze van de trage aanpak in het UZ.

Dus gisteren toch maar naar de huisarts geweest.  Resultaten nog niet binnen :(

Tegen de dokter 'geklaagd' over mijn rusteloze benen.  's nachts is het een echte kwelling.  Ik woel mezelf wakker. 

Uiteraard moet ik geen medicatie hebben, maar een uitwendige zalf of crème zal hopelijk verlichting brengen.

Na een kleine smeekbede mocht ik toch nog eens een echo laten doen van ukkie.  Deze keer was ventje erbij.  En.....  voor het eerst in 8 weken hebben we effectief de hartslag gehoord.   Ging echt van rikketikketik.  Zowel bij mij als bij het vruchtje.  Echt wonderbaar

Ons klein wonder is nu 17mm groot. en wat een hartslag jong!

Op slag weer gerustgesteld en helemaal in de wolken

Weer een mijlpaal bereikt.  De dokter zei dat hij nu echt tijd werd om te genieten.  We moeten het begrip 'in blijde verwachting' letterlijk nemen zei hij. Dit in het belang van het kindje.  Natuurlijk heeft hij gelijk.

Maar hoe zou je zelf zijn?  als je meer dan 2 jaar wanhopig probeert zwanger te worden.  Dan ga je toch geen onbezorgde zwangerschap tegemoet hé?

Vanmorgen werd ik alweer beloond voor de positieve vibes, want ik ben zowaar misselijk.  Heb nog net niet boven de wc pot gehangen....  Kan er alleen maar blij om zijn hé

:)

08:53 Gepost door ***K*** in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: blij, zwanger, wonder |  Facebook |

02-04-09

Kwaaltjes

Ondertussen begin ik me meer en meer zwanger te voelen.

Voornamelijk door de kwaaltjes:

  - misselijk (niet overgeven)

  - maagzuur

  - moe

  - prikkelbaar

   - lusteloos

  - slecht slapen

  - rusteloze benen (WOELEN!)

De ene dag al meer en erger dan de andere.

Ik ben er uiteraard niet rouwig om, integendeel, ik heb er om gesmeekt! 

Maar ik moet wel toegeven dat ik er soms niet helemaal gelukkig mee ben.  Het is echt moeilijk om blij te zijn, als je je de hele dag ellendig voelt.

Daarbij komt nog dat ik het aan niemand kan laten merken, omdat ik nog aan niemand mijn goede nieuws heb medegedeeld.

Ik kijk dus volop uit naar de dag waarop ik het eindelijk ga mogen verkondigen.  Het zwijgen wordt met de dag moeilijker.

Eindelijk begin ik ook meer te genieten van te beseffen dat ik echt een kindje in mij draag.  Ook al is het nu nog  maar 1 cm groot, het feit dat dit oekedoeleke een hartslag heeft en zich voedt met mijn voedingsstoffen, maakt het allemaal zeer bijzonder.

Stilaan begin ik al eens te surfen op zoek naar ideetjes voor babyspullen, naampjes, maar dan bedenk ik weer dat het veel te vroeg is.

Ik kijk volop uit naar de afspraak met mijn nieuwe gyn en de volgende echo.  Daarna kijk ik weer wat verder vooruit

 

14:12 Gepost door ***K*** in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: zwangerschap kwaaltjes |  Facebook |