25-03-09

waar blijft die roze wolk?

In principe ben ik deze week 6 weken zwanger.

Nog steeds dringt het niet ten volle tot me door.  Die knagende angst blijft me achtervolgen.

Ik heb er spijt van dat ik niet nogmaals voor een bloedname ben gegaan, gewoon om de HCG echt te weten stijgen.... Maar nee, ik wou sterk zijn en volhouden tot aan de echo..... Het zal me moeten lukken!

Vorige week bracht ik wel een bezoekje aan de huisarts, wou me toch wat informeren over voeding, risico's en dergelijke.  Toen ik een bloedname vroeg, stelde de huisarts prompt voor om een echootje te nemen!  Totaal verbaasd nam ik plaats op de onderzoekstafel, en enkele seconden later ging de dokter met de detector over mijn onderbuik.... ik wachtte toen in spanning af en ja hoor: een klein vruchtzakje verscheen op het scherm.  Was toen wel een emotioneel moment en had spijt dat ventje er niet bij was.  Een hartslag was toen niet te horen, en een vruchtje was niet te onderscheiden, maar de dokter had er alle vertrouwen in.

Ondertussen is het kwade duiveltje in mijn hoofd zich aan het inbeelden dat het vruchtzakje leeg is, en de zwangerschap dus maar schijn is...

Het is een ware kwelling.

Anyway, na die echo zat ik toch wel even op mijn roze wolk.  Even kon ik wegdromen en genieten van het ukje in mijn buik.

Maar die roze wolk is afgedreven en lijkt nu echt ongrijpbaar.images

Gisteren lagen ventje en ik in de zetel, hij met zijn hoofd op mijn buik en zich luidop afvragend of hij binnenkort ook een hartje zou horen.  Ik legde uit dat die hartslag niet met het 'blote oor' te waarnemen is, omdat bij de echo het geluid weerkaatst wordt in het vruchtwater en zo ultrasoon wordt opgevangen.

Ik vroeg hem of we ooit echt zouden kunnen genieten van die zwangerschap... Beiden zijn we ervan overtuigd dat het genieten pas zal starten bij de geboorte.

Ooh, wat zou ik graag de tijd met 5 maanden vooruit draaien.  Dan zou ik al volop bezig zijn met de baby-uitzet, voorbereidingen, doopsuiker en noem maar op.  Ik kijk er zo naar uit.

Gisteren was ik zelfs even aan het zoeken naar gedichtjes voor op het kaartje, en was ik aan het brainstormen naar een originele manier om het aan de familie te vertellen.

Even later stond ik weer met mijn voeten op de grond. 

Zes weken..... alles kan nog.   Was het maar al maandag 30 maart....echo

PS dit is niet mijn eigen echo

08:48 Gepost door ***K*** in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: bang, zwanger |  Facebook |

Commentaren

Ik duim alvast dat het allemaal goed komt voor jullie;
En natuurlijk kan er nog steeds iets mis gaan ...en moet je realistisch blijven .
Maar er zit evenveel kans in dat het allemaal goed loopt ....en dan moet je er ook in durven geloven en genieten !!!!

Gepost door: hello | 25-03-09

Hey, ik wens jullie superveel succes! Moedig van je om een blog op te starten.

Gepost door: Krien | 28-03-09

De commentaren zijn gesloten.